Chth to chemioterapia. L to life. 73 to założona przeze mnie długość życia. Statystycznie nie żyję już od kilku lat więc może się uda.
Blog > Komentarze do wpisu
Paclitaxel (Taxol) - Wikipedie

Paclitaxel (nazwy handlowe: taxol, paclitaxel, paclitaxin, paxene, paxenor, poltaxel, sindaxel) No więc to jest ten cudowny lek co to mi go podają w mieście chth, a w M.ST. podawać mi go nie mogą. Jako że wydobycie informacji z siły medycznej idzie trochę dość opornie spróbowałem trochę poszukać sam. Zacznę od wikipedii. Najpierw polskiej, potem angielskiej.

Zastrzegam się z góry (i z dołu) że żaden ze mnie lekarz i farmaceuta i sam się uczę więc to co piszę wcale nie musi być prawdą. Jakby ktoś znalazł błędy merytoryczne niech da znać w komentarzach.

Co to jest dokładnie? A jest to alkaloid terpenowy z grupy taksoidów wyekstrachowany z kory cisa zachodniego (nazwa łacińska tej rośliny to Taxus brevifolia). Ma działanie cytostatyczne polegające na stabilizacji mikrotubuli, co hamuje proces mitozy (podziału komórki) ponieważ uniemożliwia prawidłowy rozdział chromatyd i wędrówkę chromosomów siostrzanych podczas podziału komórki. Stosowany w leczeniu nowotworów jajnika, piersi, płuc oraz nowotworów zlokalizowanych w obrębie głowy i szyi. Tyle można wyczytać w polskojęzycznej wersji wikipedii .

Zajrzyjmy na strony wikipedii angielskiej i zobaczmy co tam można przeczytać o tym leku. Otóż paclitaxel został odkryty w 1967 roku w Research Triangle Institute przez M.E. Wall i M.C. Wani [1]. Jego struktura chemiczna została oznaczona w roku 1970. Jest ona dość skomplikowana. Nie będę jej tu wstawiał, jak ktoś chce może ją znaleźć w wikipedii polskiej jak i angielskiej. Poza nowotworami wymienionymi w polskiej wikipedii angielska dołącza jeszcze mięsaki Kaposiego występujące w przebiegu HIV. Do grupy taksanów poza paclitaxelem należy także docetaxel. Poza nowotworami paclitaxel stosowany jest także w czymś co się nazywa po angielsku restenosis (nawrót zwężenia?) stentów koronowych (nie wiem co to jest i z czym się to je więc nie wiem czy powinienem o tym pisać, ale dla porządku piszę). Jeżeli dobrze rozumiem lek w takim zastosowaniu ogranicza zarastanie tętnicy wieńcowej tkanką bliznowatą (cokolwiek by to nie było).

Ale wróćmy do naszych raczków. Poniższe informacje pochodzą z angielskojęzycznej wikipedii

Historia. Z paclitaxelem były początkowo poważne problemy, ponieważ otrzymywany był z kory ponad 200-letnich drzew cisa, a takich za dużo nie rośnie. Dodatkowo z czterdziestostopowego drzewa uzyskiwano tylko 0.5 g leku. Mało trochę. Trzeba było więc znaleźć jakieś metody produkcji z łatwiej dostępnych surowców. Czteroetapową syntezę paclitaxelu z 10-deacetylbaccatyny, substancji występującej w igłach cisa, opracował na Uniwersytecie Stanowym Florydy zespół Roberta A. Holtona.

Mechanizm cytostatycznego działania taxolu został odkryty przez Susan B. Horowitz z Albert Einstein College of Medicine pod koniec lat 70-tych. Na rynek trafił dzięki firmie Bristol-Myers Squibb w 1993 roku i w krótce stał się jednym z najlepiej sprzedających się leków antynowotworowych.

Wytwarzanie. Problem z podstawowym surowcem, z którego wytwarzany jest paclitaxol, cisem, jest to, że jest to jedna z najwolniej rosnących roślin na ziemi. Terapia jednego pacjenta wymaga ścięcia i przetworzenia sześciu stuletnich drzew. Na szczęście naukowcy doszli do tego, że można otrzymać substancje podobne do paclitakselu przez fermentację stosując bakterie aktynowe. Sam paclitaxel można uzyskać używając grzybów gatunku Nodulisporium sylviforme.

Paclitaxel można również wytwarzać w tzw. syntezie totalnej ze związków petrochemicznych. Pierwszą taką syntezę opracował Holton w 1994 roku [2]. Te metody okazały się jednak nieopłacalnie drogie i obecnie Taxol produkuje się z 10-deacetylobaccatyny, którą w stosunkowo dużych ilościach można wyekstrachować z różnych części cisa, a następnie metodami chemicznymi lub przez fermentację przeprowadzić w paclitaxel.

W styczniu 2005 FDA (amerykańska organizacja dopuszczająca leki do obrotu) dopuściła na rynek preparat o nazwie Abraxan, w którym paclitaxel jest związany z albuminami jako medium, co ogranicza konieczność stosowania nie zawsze zdrowych rozpuszczalników niewodnych. No właśnie - tego nie ma w żadnej z wikipedii, ale gdzieś czytałem o tym, że paclitaxel "nie lubi się" z wodnymi rozpuszczalnikami (solami fizjologicznymi etc. w których normalnie podaje się chth) i przez to trzeba go podawać w jakichś dziwniejszych rozpuszczalnikach zawierających m. in. alkohol. Ale o tym pewnie w następnym odcinku, jak już wyjdę z wikipedii.

Mechanizm działania cytostatycznego paclitaxelu. Paclitaksel oddziałuje na normalne działanie wzrostu mikrotubuli. W odróżnieniu od innych leków cytostatycznych działających na te organelle powoduje on ich hiperstabilizację. Komórki nie mogą przez to elastycznie wykorzystywać swojego cytoszkieletu. Dokładnie rzecz ujmując paclitaxel wiąże się z podjednostką b tubuliny. Tubulina jest cegiełką budującą mikrotubule, a dołączenie do niej paclitakselu powoduje zablokowanie jej w danym miejscu. Tak powstały kompleks leku i mikrotubuli uniemożliwia rozpad mikrotubuli. Powoduje to zaburzenie normalnego działania komórek, ponieważ wydłużanie i skracanie mikrotubuli jest elementem mechanizmu transportu innych składników komórkowych. Na przykład podczas mitozy (podział komórki) mikrotubule odpowiadają za położenie chromosomów podczas ich replikacji i rozdziału do dwóch niezależnych potomnych jąder komórkowych.

Dalsze badania wykazały, że paclitaxel powoduje programowaną śmierć komórek (apoptozę) w komórkach nowotworowych także poprzez zahamowanie czynności białek Bcl-2 (Białaczka komórek B typ 2).

Wspólną charakterystyką większości komórek nowotworowych jest ich duża szybkość podziału komórkowego. Aby mu sprostać cytoszkielet komórek musi ulec istotnej przebudowie. Paclitaxel jest skutecznym lekiem przeciw agresywnym nowotworom ponieważ uniemożliwia taką przebudowę. Komórki nowotworowe są również niszczone zgodnie ze wspomnianym mechanizmem związanym z białkami Bcl-2. Lek działa także na komórki nie-nowotworowe. Jednakże jako że komórki nowotworowe dzielą się znacznie szybciej od normalnych są one znacznie bardziej podatne na działanie leku.

Literatura "papierowa"

[1] Wani M, Taylor H, Wall M, Coggon P, McPhail A (1971). "Plant antitumor agents. VI. The isolation and structure of taxol, a novel antileukemic and antitumor agent from Taxus brevifolia.". J Am Chem Soc 93 (9): 2325-7

[2] "First total synthesis of taxol 1. Functionalization of the B ring" Robert A. Holton, Carmen Somoza, Hyeong Baik Kim, Feng Liang, Ronald J. Biediger, P. Douglas Boatman, Mitsuru Shindo, Chase C. Smith, Soekchan Kim, et al.; J. Am. Chem. Soc.; 1994; 116(4); 1597-1598; "First total synthesis of taxol. 2. Completion of the C and D rings" Robert A. Holton, Hyeong Baik Kim, Carmen Somoza, Feng Liang, Ronald J. Biediger, P. Douglas Boatman, Mitsuru Shindo, Chase C. Smith, Soekchan Kim, and et al. J. Am. Chem. Soc.; 1994; 116(4) pp 1599 - 1600; "A synthesis of taxusin" J. Am. Chem. Soc.; 1988; 110(19); 6558-6560 Robert A. Holton, R. R. Juo, Hyeong B. Kim, Andrew D. Williams, Shinya Harusawa, Richard E. Lowenthal, Sadamu Yogai

 

sobota, 14 października 2006, mac_74
TrackBack
TrackBack w tym blogu jest moderowany. TrackBack URL do wpisu:
Popieram akcję ochrony doliny Rospudy
Ten blog jest optymalizowany do oglądania w przeglądarce Firefox przy rozdzielczości ekranu 1024x768 px.